Zasady gry w Dixit

gra familijna

Dixit, to gra, którą kochają wszyscy. Planszówka ta posiada karty do gry, tabliczki oraz znaczniki do głosowania, instrukcję drewniane króliczki i planszę punktacji. Gra ta należy do tych, w której po pierwszej rozegranej partii, gracz zakochuje się. Co trzeba zrobić, żeby wygrywać? Po prostu trzeba trochę pomyśleć. Dixit bowiem jest to gra w skojarzenia. Powstała w roku 2008, jednak jej popularność nie maleje. Wręcz przeciwnie –  z roku na rok wzrasta systematycznie.

Raczej nikt nie uwierzy w to, że ludzie mogli o niej nie słyszeć. Jeżeli jednak tak się stało, to Ci, którzy jej nie znają, koniecznie muszą poznać zasady gry i rozegrać choćby jedną partię.

Jakie są zasady gry?

 

Kiedy otworzymy pudełko, uderzy nas staranność, z jaką została wykonana gra. Poza przepiękną planszą i potrzebnymi akcesoriami, o których wspomnieliśmy wcześniej, w pudełku odnajdziemy instrukcję, która jest przydatna, jeżeli ktoś nie wie o co chodzi w tej planszówce. Musimy jednak uczulić, że zasady są tak proste, że instrukcja przydaje się tylko raz. Później można ją śmiało wyrzucić. W pierwotnej wersji gry, do zabawy mogło przystąpić od 3 do 6 osób.

Gra rozpoczyna się od roztasowania i rozdania kart graczom. Jeden z graczy musi zostać narratorem. Wybiera on jedną kartę i odkłada w taki sposób na stół, aby nikt nie widział, jaki obrazek się na niej znajduje. Kiedy wykona ten krok, będzie musiał opowiedzieć o tym, co znajduje się na karcie, którą odłożył na stół. Tutaj rozpoczyna się prawdziwa zabawa, ponieważ skojarzenie, które poda narrator może być dowolne. To co ogranicza narratora w wymyślaniu, to jedynie jego wyobraźnia. Może to być piosenka, film, albo wydarzenie z dzieciństwa. To, o czym trzeba pamiętać, to aby skojarzenie chociaż jednej osobie z grupy pomogło odgadnąć co jest na danej karcie.

Pozostali gracze po powiedzeniu historii przez narratora, kładą obok jego karty swoje. Muszą wybrać takie, które są zbliżone do tego, co powiedział. Ważne, żeby skutecznie zmylić przeciwników. Narrator następnie zbiera karty, tasuje je i wykłada obrazkiem do góry. Gracze teraz mogą zgadywać, która karta należała do narratora. Robią to za pomocą specjalnych znaczników. Kiedy wszyscy oznaczą swoje typu, narrator odkrywa, która karta była jego. Ci, którzy dobrze odgadli otrzymują punkty.

 

Czy gra Kolejka stała się bestsellerem?

gra planszowa

Kolejka, to gra, którą uwielbia gro osób. Ci, którzy żyli w czasach PRL-u kochają ją za to, że mogą w nią zagrać i przypomnieć sobie, jak to było w tamtych czasach, jednak nie muszą w tych czasach żyć.

Kolejka to Planszówka, która doskonale odzwierciedla realia życia codziennego w latach, kiedy w Polsce panował komunizm. Kiedy przeczytamy instrukcję obsługi stwierdzimy, że zadanie do wykonania wcale nie jest takie trudne, jakby się wydawało – wystarczy wysłać swoją rodzinę do sklepów na planszy, aby kupić towary z listy zakupów. Gdyby trzeba było to zrobić w dzisiejszych czasach, z pewnością nie byłoby z tym problemu. Musimy jednak pamiętać, że w grze jesteśmy w czasach PRL-, czyli w czasie, kiedy półki sklepowe świeciły pustkami. Co za tym idzie – realia tego czasu się zgadzają. Trzeba nieźle się natrudzić, żeby zdobyć wszystkie upragnione produkty i wygrać potyczkę.

Może właśnie dlatego gra ta jest taka fenomenalna i zasługuje na to, aby być bestsellerem wśród innych. Młodzi ludzie dzięki niej mogą poznać realia, w jakich żyli ich rodzice, kiedy byli w ich wieku, zaś rodzice mogą przypomnieć sobie bez obaw, jak to było za czasów komunizmu.

Jak grać w tę bestsellerową grę?

 

Gracze ustawiają odpowiednie pionki w poszczególnych kolejkach. Nie wiedzą oczywiście, do którego sklepu trafi w tej rozgrywce towar. Emocje sięgają zenitu w momencie, kiedy odkrywane są karty pokazujące dostawę towaru do poszczególnych sklepów. Wtedy ton okazuje się, czy trafiliśmy do odpowiedniej kolejki czy nie. Może okazać się, że towaru będzie tak mało, że nie wystarczy dla wszystkich graczy. Towar mogą otrzymać osoby, które stoją najbliżej drzwi. Zaczyna się więc przepychanka pomiędzy graczami. Aby dopchać się do początku kolejki, gracze mają możliwość używania kart, takich jak: „matka z dzieckiem na ręku”, „pan tu nie stał”, czy też „towar spod lady”. To, na co muszą uważać, to spekulanci, czyli czarne pionki porozstawiane na planszy, oraz tabliczki „Remanent” lub „pomyłka w dostawie”.

Gra ta przeznaczona jest dla dzieci od 12 roku życia. Dorośli również mogą się przy niej świetnie bawić. Grać w nią można już w dwie osoby, najwięcej może zagrać pięć. To, co uderza w tej grze, to nie tylko opakowanie, które imituje szary papier, w który w czasach PRL-u było zawijane dosłownie wszystko, ale również fakt, że na kartach umieszczono autentyczne zdjęcia przedmiotów z PRL-u, takich jak: buty „Relaks” czy „ woda toaletowa „Przemysławka”.

Jeżeli gracz jest zdeterminowany, to może wszystko kupić od ręki na bazarze. Musi się jednak liczyć z tym, że słono będzie musiał zapłacić za towar.